Frank Friedmann: Pastorale financiële druk is een persoonlijk identiteitsprobleem

Frank Friedmann over hoe financiële druk binnen de kerk neerkomt op identiteit

Wanneer cijfers het scorebord zijn, raken mensen uit beeld - 02:17

Frank begint met een ongemakkelijke observatie uit pastorale conferenties.

"Wanneer ik een andere pastor ontmoet, zijn de vragen die hij stelt ongelooflijk voorspelbaar: Hoe groot is jouw kerk? Het alternatief—ervaren jouw mensen God, leren ze wie God is, worden hun levens veranderd—komt niet ter sprake."

Hij heeft dit lang genoeg zien gebeuren om de prijs ervan te kennen: te vaak willen pastors meer groei dan dat ze mensen willen, worden budgetten belangrijker dan mensen, en daardoor raakt het hele doel uit beeld. God draait om het vinden van mensen en hen binnenbrengen in Zijn leven en Zijn liefde. Maar wanneer cijfers het scorebord worden, raken de mensen zelf uit beeld.

Financiële en pastorale druk komen voort uit identiteit - 05:13

Frank verwijst naar een onderzoeksrapport dat de situatie treffend weergeeft. De helft van de afgestudeerden van seminaries verlaat de bediening binnen enkele jaren na het afstuderen. En van de resterende 50% zou 6 op de 10 stoppen als ze een andere baan konden vinden.

Hij kent de prijs uit eerste hand. Tijdens zijn tijd bij Grace Community Church onder John MacArthur kwam hij thuis en vertelde hij zijn vrouw dat hij zijn zaakwaarnemer zou bellen om weer te gaan voetballen. Maar de echte verandering kwam toen hij het Nieuwe Verbond—het volbrachte werk van Christus—begreep en iets besefte dat alles veranderde. 

"Ik hoef geen pastor te zijn als ik dat niet wil," zei Frank. “Ik besefte dat mijn roeping niet was om mensen te veranderen of hen met argumenten te overtuigen. Het was om anderen Jezus in mij te laten zien, levend in mij.

Pastor zijn draaide niet langer om Frank. Het ging niet om zijn inspanning, zijn prestaties of zijn vermogen om de kerk succesvol te maken. Het ging om Jezus in hem. Dat inzicht veranderde zijn hele benadering van leiderschap.

Word lid van de community

Ontvang tips en hulpmiddelen om de kerkelijke administratie sneller te doen. Zo houd je meer tijd over voor wat het belangrijkst is.

Create Free Account

Have an account? Log In

God is trouw aan JOU… en dat brengt vrijheid - 12:37

Frank legde Johannes 21 uit, de passage die iedere pastor kent. Petrus heeft Jezus drie keer verloochend met vloeken, en nu verschijnt Jezus na de opstanding. In plaats van een confrontatie te zoeken, maakt Jezus ontbijt en vraagt Hij Petrus drie keer: "Houd je van Mij?" Elke keer dat Petrus zijn liefde bevestigt, zegt Jezus: "Weid mijn schapen." 

Franks uitleg snijdt door de schaamte heen: Jezus is er niet op uit Petrus aan zijn falen te herinneren. Hij doet iets veel radicalers.  Hij zegt: hoe erg je het ook hebt verprutst, je bent nog steeds mijn man. Je bent nog steeds mijn man. 

Die identiteit—niet verdiend door prestaties, maar geworteld in een relatie—is de verklaring die pastors bevrijdt van het gewicht dat ze alleen dragen.

Vertrouw op de Heilige Geest en praat mensen geen schuldgevoel aan om te geven - 15:33

In zijn eerste pastorale periode van zeven jaar onderwees Frank precies twee keer over geld. Hij schafte de rondgaande collecteschaal af en plaatste in plaats daarvan offerbussen tegen de achterwand, zodat mensen vrij konden kiezen. Toen het tijd was om over geven te onderwijzen, baseerde hij zich niet op Leviticus en tienden.

 Hij onderwees 2 Korintiërs 9: geef zoals God je heeft gezegend, geef vrijwillig, maar geef niet onder dwang. God wil je hart, niet je geld. 

Het resultaat was tegengesteld aan wat je zou verwachten: elk jaar sloten ze af met een positief saldo, zonder dat Frank voortdurend over financiën bleef hameren. Het principe was eenvoudig: stop met mensen te manipuleren door schuldgevoel, en vertrouw erop dat de Heilige Geest harten in beweging brengt. Wanneer mensen niet onder druk staan, stroomt vrijgevigheid vanzelf.

Laat een dode bediening geen middelen opslokken - 17:34

Franks aanpak van worstelende bedieningen klinkt hard, maar komt voort uit een diepere overtuiging: als een bediening niet wordt ondersteund, beëindig haar dan. Probeer haar niet overeind te houden met noodcampagnes of fondsenwerving op basis van schuldgevoel. Toen de vrouwenbediening aan het sterven was—niet door gebrek aan leiderschap, maar omdat de vrouwen haar niet ondersteunden—zei Frank tegen de leiders: "Als ze sterft, beëindig haar dan. Leg haar in een kist en begraaf haar." Dat deden ze.

Twee jaar later bracht de Heilige Geest de vrouwen opnieuw in beweging, en de bediening ging van start met oprechte vaart en vreugde. 

Het onderliggende principe: een bediening die door de Heilige Geest wordt geleid, voorziet in haar eigen voortbestaan. Wat zonder ondersteuning sterft, was waarschijnlijk vanaf het begin al dood. Een dode bediening kunstmatig in stand proberen te houden verspilt middelen en doet het werk van de Geest geen recht.

Vrijheid om te geven inspireert tot buitengewone vrijgevigheid - 21:04

Franks krachtigste verhaal gaat over een vermogende ondernemer die in een andere kerk onder druk werd gezet. 

Tijdens een dienst plaatsten de voorganger en twee oudsten de man tussen hen in en spraken hem publiekelijk aan—een man met middelen nota bene—om meer te geven. De voorganger noemde zelfs de Lexus van de man op de parkeerplaats. Het was manipulatie vermomd als bediening.

Walgend bezocht de man een andere kerk en kwam hij door Gods voorzienigheid terecht bij Franks kerk: Grace Life Fellowship. Frank onderwees over 2 Korintiërs 9 en zei vanaf het podium eenvoudig: "Als je niet wilt geven, geef dan niet. God wil je geld niet. Hij wil je hart." 

Die uitspraak—vrijheid in plaats van dwang—begon aan het hart van de man te werken. Twee maanden luisteren naar onderwijs gebaseerd op genade deed wat de druk door schuldgevoel nooit had kunnen doen: het opende zijn hart. 

Uiteindelijk kocht de man tien acres ter waarde van $1.2 miljoen en gaf hij de kerk $6 miljoen aan startkapitaal voor een bouwproject.

 Hij vroeg alleen dat zijn gift anoniem zou blijven en dat de kerk binnen twee jaar met de bouw zou beginnen. Hij legde de basis voor het werk, maar liet het lichaam deelnemen. De vrijheid van de ene voorganger werd de buitengewone vrijgevigheid van een andere man.

Vrijgevigheid is het leven van Christus dat door jou heen stroomt - 27:04

Frank deelt een doorbraak van een andere voorganger die het jaarlijkse moment van geven een nieuwe invulling gaf. 

In plaats van om geld te vragen, zei de voorganger tegen zijn gemeente: geven gaat niet alleen over financiën. 

• Geven is tijd doorbrengen met mensen. 
• Geven is luisteren. 
• Geven is de waarheid spreken, met zout gekruid. 
• Geven is het gras maaien van iemand die ziek is. 

"We hebben dit beperkt tot geld," zei de voorganger, "terwijl het zoveel groter is." Vervolgens beschreef hij geven als de stroom van het leven van Christus door ons heen—niet een transactie, maar een overvloed. Wanneer mensen begrijpen dat vrijgevigheid Christus is die door hen heen leeft, en niet een verplichting of transactie, verandert er iets. 

De financiële giften schoten omhoog. De echte verandering zat niet in de toezeggingen, maar in de harten die begrepen dat ze kanalen waren voor het leven van Jezus.

Elke dorst of elk verlangen is werkelijk een verlangen naar Jezus - 35:10

In Johannes 7 zegt Jezus: "Als iemand dorst heeft, laat hij bij Mij komen." Het woord "iemand" is radicaal—geen kwalificaties, geen morele voorwaarden. Maar Frank gaat dieper in op de passage: wat als je dorst naar geld? Naar zekerheid? Naar roem? Naar comfort? Naar dingen die niet eens goed zijn?

 Jezus zegt iets revolutionairs: je dorst is werkelijk niet naar die dingen gericht. Hij zegt: “Je dorst naar Mij; je herkent het alleen niet.”

•  Geld is een dorst naar zekerheid.
• Roem is een dorst naar betekenis.
• Porno is een dorst naar comfort, opwinding, passie en liefde.

Elke dorst is in werkelijkheid een dorst naar Jezus. De fout die de kerk maakt, is gedragsverandering—stop met geld willen, stop met het najagen van roem, stop met het kijken naar porno. Maar als Jezus het dorst noemt en je zegt nee, krijg je alleen maar meer dorst. Het antwoord is om tot Jezus te komen en Hem de werkelijke honger onder het symptoom te laten stillen.

More Articles

• Schrijver over geloofsgebaseerd leiderschap

Predikant, je bent bedoeld als een kanaal van leven - 37:31

Frank verbindt Johannes 7 met het visioen van Ezechiël over de tempel, waar levend water vanaf het altaar de Arabah—de woestijn—instroomt. Overal waar die rivier stroomt, schieten bomen op en komt de Dode Zee tot leven. 

Franks inzicht plaatst de pastorale roeping volledig in een ander perspectief: 

Het Heilige der Heiligen is waar Gods aanwezigheid woont, en dat levende water is het leven van Christus. Predikanten zijn kanalen van dat water naar de geestelijke woestijn van de wereld. De bomen die het voortbrengt dragen geen seizoensgebonden vruchten—ze dragen voortdurend vrucht, omdat de bron het leven van Christus zelf is. 

Dit is wat het betekent om een kerk te leiden: haar niet door je eigen inspanningen op te bouwen, maar het leven van Jezus naar dode plaatsen te brengen en Hem te laten doen wat alleen Hij kan doen.

Neem de volgende stap. Leid vanuit rust, niet vanuit inspanning

De reis van een prestatiegerichte predikant naar een kanaal van leven begint met een dieper begrip van wie je bent in Christus. De gemeenschap van TheLeadPastor.com richt zich op het toerusten en ondersteunen van kerkleiders. Word vandaag lid.

We zouden je er graag bij hebben.