De lokale kerk als lanceerplatform voor wereldveranderaars (met Laura Parker)
Geen schaarste in het Koninkrijk: Vanuit ons perspectief heeft het goed gewerkt wanneer er sprake was van deze scheppende instelling: er is genoeg voor iedereen. God is een God van overvloed.
Kijk verder dan financiële steun: Hoe ziet het eruit om dat jonge stel met een roeping in contact te brengen met iemand in je netwerk, of hen te wijzen op een open deur?
Wiens Koninkrijk wordt gebouwd: Je bouwt niet aan het koninkrijk van de voorganger of aan het koninkrijk van de kerk. Dat leidt tot controle en strijd om erkenning. We bouwen aan Gods Koninkrijk; het maakt niet echt uit WAAR het gebeurt of wiens naam erop staat.
Vertrouw op Gods hand: Hoe ziet het eruit als we zo vredig zijn met God dat alles in onze hand kan worden gelegd of uit onze hand kan worden genomen, en het helemaal goed met ons is?
Laura Parker is medeoprichter van The Exodus Road, een wereldwijde non-profitorganisatie tegen mensenhandel die actief is in Zuidoost-Azië, Colombia, Brazilië en de Verenigde Staten.
Sinds de oprichting 15 jaar geleden heeft de organisatie meer dan 2.500 overlevenden ondersteund en meer dan 6.000 mensen geholpen te ontsnappen aan mensenhandel -- werk dat voortkwam uit het feit dat Laura's man Matt als undercoverinformant werd aangesteld bij de Koninklijke Thaise Politie.
Wat Laura's verhaal bijzonder relevant maakt voor voorgangers van gemeenten, is waar het begon: binnen een lokale kerk. Matt was jongerenpastor. De kerk stuurde hen uit.
Want more from The Lead Pastor?
Sign up for a free account to complete reading this article:
Have an account? Log In
Na 15 jaar heeft Laura een heldere kijk op wat voorgangers goed doen -- en wat hen in de weg staat -- wanneer zij visionairs ondersteunen die initiatieven buiten de muren van hun kerk starten. Haar antwoord is minder organisatorisch dan geestelijk: het komt neer op de houding van een open hand.
Over hoe het allemaal begon (5:11)
Laura Parker en haar man Matt verhuisden voor een contract van twee jaar naar Thailand om een familiestichting te dienen die een kindertehuis runde. Mensenhandel stond niet op hun radar. Maar terwijl ze in Noord-Thailand woonden, begonnen ze verhalen te horen over jonge meisjes die met beloften van banen in de stad uit hun dorpen werden gelokt, om uiteindelijk in bordelen in Zuid-Thailand terecht te komen. Matt werd uiteindelijk gevraagd te verifiëren of een minderjarige in een rosse buurt in Bangkok werd verkocht. Hij ging erheen en kwam terug nadat hij een 15-jarig meisje had geïdentificeerd. Die ene operatie bracht hem in het undercoverwerk en werd de oprichtingsdaad van The Exodus Road.
Over de prijs van de roeping (8:00)
Laura verzacht niet hoe zwaar datgene was waar ze aan begonnen. "Als ik had geweten wat deze reis ons uiteindelijk zou kosten, zou ik niet heilig genoeg zijn geweest om ja te zeggen." De beslissing viel op een middag bij een beek, met ijskoffies in de hand, terwijl Matt beschreef wat hij in Bangkok had gezien. Laura keek op, zag hun eigen kinderen in het water spelen en hoorde een eenvoudige vraag van de Geest: wat als het Kelty, Kate of Ava was? "Dat is de drijvende kracht geweest -- één stap, telkens het volgende juiste ding." Ze beschrijft hun vroege ja als deels mogelijk omdat ze de volledige prijs toen nog niet kenden.
Over steun van de kerk in de beginjaren (10:22)
Toen hun werk verschoof naar operaties tegen mensenhandel, deden Matt en Laura geen brede aankondigingen in hun uitzendende kerk. In plaats daarvan vertrouwden ze drie vrouwen uit de zendingscommissie in vertrouwen, die als hun gebedspartners waren aangewezen. Via Skype deelden ze wat ze zagen en hoe God hun hart veranderde. "We zaten daar allemaal gewoon te huilen om de realiteit voor jonge vrouwen en tieners in dit deel van de wereld." Die drie vrouwen werden wat Laura hun "steungroep voor undercoverwerk binnen de zendingscommissie" noemt -- en sommigen van hen steunen The Exodus Road vandaag nog steeds.
Over de keuze om niet aan een geloof verbonden te zijn (12:08)
Een van de meest verstrekkende beslissingen die The Exodus Road nam, was de keuze om geen religieus verbonden organisatie te worden. De reden was strategisch: hun belangrijkste vroege partner was de politie, en sommige overheidsinstanties aarzelden om met geloofsorganisaties samen te werken. Ze wilden ook een tafel creëren die breed genoeg was voor mensen met elke geloofsachtergrond. Die beslissing trok sommige kerkelijke partners aan en kostte hen andere. Achteraf beschrijft Laura de wrijving als een geschenk. "Het bevestigde voor ons dat we daadwerkelijk de juiste weg bewandelden voor onszelf en voor de organisatie. En het stelde mensen er vanzelfsprekend toe in staat om niet met ons samen te werken, terwijl dat toch niet zou hebben gewerkt, omdat ons DNA behoorlijk anders was."
Over vrijgevigheid versus schaarste (17:09)
Vijftien jaar kerkelijke partnerschappen hebben Laura een scherpe blik gegeven op wat de vruchtbare partnerschappen onderscheidt van de moeilijke. De grootste onderscheidende factor: een mentaliteit van vrijgevigheid tegenover een schaarstementaliteit. Schaarste komt tot uiting in aarzeling om donateurs met elkaar in contact te brengen, terughoudendheid om externe doelen te promoten en stille onrust over concurrentie om middelen. Vrijgevigheid betekent geloven dat er genoeg is voor iedereen en actief als brug fungeren door mensen en netwerken te verbinden met organisaties die bij hun roeping passen. "Die hele concurrentie voelt zo schadelijk voor het koninkrijk van God," zegt ze.
Over wat de start succesvol maakte (22:18)
Terugkijkend identificeert Laura twee factoren die cruciaal waren voor een gezonde start. Ten eerste, diepe relationele wortels: omdat Matt de jeugdvoorganger van de kerk was geweest, bestond hun achterban niet uit een begrotingspost voor zending, maar uit een web van vertrouwen en gedeelde geschiedenis. Eén gezin waarvan Matt de kinderen in de jeugdgroep had begeleid, leverde uiteindelijk een bestuursvoorzitter die tien jaar diende. Ten tweede, niet het enige financiële project van de kerk zijn. The Exodus Road bracht naast de bijdrage van de kerk ook eigen financiële steun bijeen, en die autonomie bleek gezond. "Het dwingt de jongere organisatie er min of meer toe om een deel van haar structuur en systemen zelf uit te zoeken, in plaats van er simpelweg op te rekenen dat de kerk of de voorganger dat voor hen doet."
Over wrijving als verhelderende kracht (24:42)
Laura vertelt dat de nuttigste wrijving in hun beginjaren kwam van mensen die bezwaar maakten tegen beslissingen waar zij al achter stonden. In het begin voelde elke vorm van kritiek volgens haar als een aanval. Maar juist de tegenstand die het meest pijn deed -- rond hun keuze om niet aan een religieuze organisatie verbonden te zijn -- bleek uiteindelijk het meeste effect te hebben. Het dwong hen hun overtuigingen te onderzoeken, achter hun keuzes te staan en niet langer voor elke kerk alles voor iedereen te proberen zijn.
"Blijf nieuwsgierig naar wrijving en sta ervoor open -- ze heeft je voortdurend iets te leren."
Over de open hand (30:59)
Het gesprek eindigt waar de hele lijn ervan naartoe wees: de houding van de open hand. Laura en Josh komen allebei uit bij dezelfde diagnose -- dat de meeste problemen in relaties tussen voorgangers en visionairs neerkomen op controle, en dat controle weer neerkomt op vertrouwen.
Hoe ziet het eruit als we zo vredig zijn met God dat alles in onze hand gelegd kan worden of uit onze hand genomen kan worden, en het ons gewoon goed gaat?
Laura Parker, CEO, The Exodus Road
Voor voorgangers is de vraag volgens haar eenvoudigweg: welk koninkrijk bouw je? Als het het koninkrijk van de naam van je kerk is, is controle logisch. Als het het koninkrijk van God is, is de open hand de enige houding die past.
Bouw je bediening niet in isolement.
Ware koninkrijksopbouw vereist gemeenschap, gedeelde wijsheid en de juiste hulpmiddelen. Wanneer je lid wordt van de The Lead Pastor-gemeenschap, kom je in contact met collega-leiders die precies dezelfde uitdagingen aangaan als jij elke zondag.
Word gratis lid en krijg toegang tot de strategieën die je nodig hebt om visionairs op weg te helpen, kerkelijke systemen te beheren en met een open hand leiding te geven.