Advies vereist betrokkenheid: Mensen raken meer betrokken wanneer hun om advies wordt gevraagd, omdat dit van hen vereist dat ze je doelen en beperkingen begrijpen in plaats van alleen op een specifieke gebeurtenis te reageren.
Advies gaat over morgen: Door je vragen te veranderen in vragen die op morgen zijn gericht, verandert de houding van je gesprekken onmiddellijk.
Terugkoppeling is terugblikkend.: Terugkoppeling beoordeelt wat al heeft plaatsgevonden en houdt zich niet bezig met de toekomst.
Onderzoekers van Wharton ontdekten iets contra-intuïtiefs: mensen zijn daadwerkelijk meer betrokken wanneer hun om advies wordt gevraagd dan wanneer hun om feedback wordt gevraagd.
Op een gegeven moment werd ‘vraag om feedback’ standaardadvies voor leiders. Je vindt het in boeken, in mentoringsgesprekken en in programma’s voor leiderschapsontwikkeling. Het is degelijk advies - maar het is niet het BESTE advies.
Feedback is per definitie gericht op het verleden. De impliciete vraag achter ‘feedback’ is: Wat is er zojuist gebeurd? En die vraag helpt je (hoe goed bedoeld ook) niet om morgen beter leiding te geven.
Vraag om advies, niet om feedback.
Deze twee woorden lijken uitwisselbaar, maar dat zijn ze niet. Feedback kijkt terug – het beoordeelt wat al is gebeurd. Advies kijkt vooruit – het richt zich op wat er daarna zou moeten gebeuren.
Zodra je het woord verandert, verander je het hele gesprek. Vraag een ouderling om feedback op je preek, en die persoon zal je vertellen over wat je zojuist hebt gedaan. Vraag om advies over hoe je je volgende prekenreeks kunt aanpakken, en die persoon moet samen met jou de toekomst verbeelden.
Een van die gesprekken zorgt ervoor dat je beter geïnformeerd bent over de preek die je zojuist hebt gehouden.
Het andere zorgt ervoor dat je beter bent toegerust voor de preek die eraan komt.
Waarom mensen beter advies geven dan feedback
Onderzoekers van Wharton ontdekten iets contra-intuïtiefs: mensen zijn daadwerkelijk meer betrokken wanneer hun om advies wordt gevraagd dan wanneer hun om feedback wordt gevraagd.
Het lijkt erop dat feedback gemakkelijker zou moeten zijn. Feedback is een reactie op iets wat is gebeurd. Advies vereist echt denkwerk. Om advies te geven, moet ik je situatie, beperkingen en doelen begrijpen. Ik moet vooruitkijken en me afvragen wat ik zou doen als ik jou was.
Wanneer ik je advies geef, word ik - op zijn minst een beetje - belanghebbende bij jouw resultaat. Ik wil de volgende versie zien. Ik ben benieuwd of mijn suggestie heeft gewerkt. Feedback is een transactie. Advies is het begin van een partnerschap.
De praktische verandering
Je hebt geen nieuwe structuur of formeel proces nodig. Je moet een paar vragen omwisselen:
- In plaats van: "Wat vond je van de preek vanmorgen?"
- Probeer: "Wat zou ik de volgende keer anders moeten doen?”
- In plaats van: "Hoe denk je dat die bestuursvergadering is verlopen?"
- Probeer: "Waar denk je dat ik me moet richten in aanloop naar de volgende vergadering?"
- In plaats van: "Heb ik dat goed aangepakt?"
- Probeer: "Als jij nu in mijn positie zat, hoe zou je dat dan anders hebben aangepakt?”
Vragen die om advies vragen, laten de ander weten dat je niet op zoek bent naar een oordeel; je bent op zoek naar een volgende stap. Die houding verandert het gesprek vanaf het begin.
De vraag die je moet stellen:
Zoek iemand die je vertrouwt – een mentor, een medewerker, een lekenleider, je partner – en stel die persoon vóór zondag deze vraag:
"Op basis van wat je de laatste tijd hebt gezien, waar denk je dat ik in mijn bediening meer aandacht aan zou moeten besteden?"
Merk op hoe anders het voelt om dat te vragen. Het is op de toekomst gericht. Het beschouwt je als iemand die in beweging is. Het gaat ervan uit dat je van koers kunt veranderen, kunt groeien en iets anders kunt proberen.
De inbreng die je ontvangt, vormt de leider die je wordt.
Predikant, begin ‘morgen-vragen’ te stellen. De antwoorden zijn beter - en het gesprek ook.
