Kerksystemen lieten me in de steek (Jezus niet)
Toen ik begin twintig de leiding van de kerk de rug toekeerde, was dat niet omdat ik niet meer in Jezus geloofde.
Het kwam doordat ik zag wat onzorgvuldig leiderschap, gebrekkige systemen en bestuurlijke disfunctie met mensen konden doen. Vooral met jonge leiders zoals ik.
Ik groeide op in een predikantsgezin. Mijn grootvader stichtte de kerk waarin ik opgroeide, en mijn vader werd seniorpastor toen ik 14 was. Iedereen zei dat ik de pastorale traditie zou voortzetten, en inderdaad: na de middelbare school ging ik naar een Bijbelschool en begon ik aan een stage. En toen begonnen de raderen uit elkaar te vallen.
Want more from The Lead Pastor?
Sign up for a free account to complete reading this article:
Have an account? Log In
In de daaropvolgende drie jaar ontdekte ik uit eerste hand hoe onveilig kerkelijk leiderschap kon zijn:
- Ik liep stage onder een toxische pastor in een disfunctionele kerk
- Drie pastorale mentoren lieten niets meer van zich horen
- Mijn eerste betaalde functie in de bediening werd uit de begroting geschrapt
- Een machtig kerklid leidde een openbare lastercampagne tegen mijn vader
Mijn zelfvertrouwen kelderde.Ik was boos en verbitterd. Ik zei tegen God dat ik nooit meer voor een kerk zou werken of in een kerk zou dienen.
Komt mijn verhaal je bekend voor?
Als iets hiervan je bekend voorkomt, maak dan contact met me op LinkedIn of stuur me meteen een DM op Instagram. Ik wil je verhaal horen voordat je jezelf ervan overtuigt het toch niet te delen.
Nu, jaren later, maak ik deel uit van een pastoraal team in een kerk waar ik van houd.
Ik ben lekenpredikant bij New Life Fellowship, een groeiende kerk in Ontario, Canada. Ik dien samen met drie andere pastors, goede vrienden die ik vertrouw. Pastorale bediening is uitdagend - maar vormt je diepgaand.
Dus wat veranderde er?
Kort antwoord: Begeleiding, tijd en Jezus' trouw.
Langer antwoord: In mijn pijn en verbittering had ik het idee van kerkelijk leiderschap verworpen - alleen al de gedachte aan pastor zijn riep angst op. Uiteindelijk begon ik met een counselor te praten. Op een dag stelde hij me een vraag die ik niet van me af kon zetten.
Josh, wat als niet ‘de kerk’ je pijn heeft gedaan? Wat als het wanbeheer was door leiders die daar onvoldoende voor waren toegerust?
Die vraag veranderde alles.
Ja, de kerk was de context - maar disfunctie was de oorzaak. En ik was niet alleen een slachtoffer. Ik droeg wel degelijk verantwoordelijkheid: ik was naïef, onvoorbereid en niet in staat om disfunctie te herkennen, laat staan ermee om te gaan.
Maar het echte probleem? De meeste leiders onder wie ik had gediend, wisten niet hoe ze leiding moesten geven. Hun kerken beschikten niet over solide structuren, gezonde systemen of enig kader voor duurzaam leiderschap (zaken waarbij een op kerken gericht adviesbureau voor non-profitorganisaties zoals Recentered Group of The Unstuck Group had kunnen helpen.)
Het is niet verrassend - niemand had ons die dingen geleerd op de Bijbelschool.
- Kerkbeheer is belangrijk.
- Systemen in de kerk zijn belangrijk.
- De structuur van de kerk is belangrijk.
Ik heb gezien wat er gebeurt wanneer goede pastors worden bedolven onder slechte systemen.
Daarom vind ik wat we bij TheLeadPastor.com opbouwen zo belangrijk. Ik ben hier niet om merken op te bouwen of platforms na te jagen. Ik verkoop geen gerecyclede leiderschapstheorie. Ik ben hier om trouwe, geaarde pastors te ondersteunen:
- Om je te wijzen op de meest effectieve beheertools voor kerken die ik kan vinden
- Om praktische hulpmiddelen te creëren voor het beheren van je bediening
- Om een gemeenschap op te bouwen die zich inzet voor duidelijkheid, integriteit en gezondheid op lange termijn
Ik ben nog steeds aan het herstellen.
Het is zwaar, langzaam werk op zielsniveau geweest, gevoed door counseling, diepe vriendschappen en voortdurende genade. Veilige mensen, langzame gesprekken en een Jezus die me nooit heeft opgejaagd.
Als je uitgeput bent, genoeg hebt van politiek of gewoon wilt groeien… dan is deze plek voor jou.
Als jouw verhaal ook maar enigszins op het mijne lijkt, hoor ik het graag.
Ik ben de predikanten die me hebben geholpen te genezen voor altijd dankbaar:
- Ed Underwood, die me leerde hoe ik met kritiek kan omgaan
- Scott Heinen, die me leerde dat zorg net zo veel luisteren als spreken betekent
- Frank Friedmann, die me leerde om tijdens een crisis leiding te geven vanuit geloof
- Ross Gilbert, die onze gemeentestichting leidt en met me optrekt als een diep vertrouwde vriend
En vooral mijn vader, Jim Gordon (predikant bij Elora Road Christian Fellowship), die me op stille, krachtige manieren blijft vormen.
Met vriendelijke groet,
Joshua Gordon
Hoofdredacteur, TheLeadPastor.com