Skip to main content
Key Takeaways

Geef prioriteit aan discipelschap: Investeer je beperkte tijd in mensen die actief reageren op genade, leren en vooruitgaan.

Blijf meelevend: Je richten op jonge lammeren betekent niet dat je gewonde leden in de steek laat; predikanten kunnen zorg dragen zonder toe te staan dat weerstand de prioriteiten bepaalt.

Herken weerstand: Leden die al lang deel uitmaken van de gemeente kunnen onverwerkte pijn met zich meedragen die verandering beperkt, zelfs wanneer er in hun omgeving betekenisvolle geestelijke vernieuwing plaatsvindt.

Het bericht kwam binnen terwijl John en ik aan het praten waren. Hij keek op zijn telefoon en lachte. De man die het had gestuurd, was op huwelijksreis ergens in het Amerikaanse Zuiden, naast paarden op een soort ranch. Zijn nieuwe vrouw was bij hem.

"Hij is een nieuwe gelovige. Hij en zijn vrouw hebben net samen hun ochtendoverdenking gedaan en wilden delen wat hij had gelezen. Wie doet zoiets op zijn huwelijksreis?"

De weg van dit stel naar het altaar was rommelig en spontaan... en leidde er indirect toe dat Johns relatie met een van zijn langst dienende leiders uiteenspatte.

Continue Reading for Free

Create a free account to finish this article, plus get ongoing access to timely insights and practical resources.

John Bennet is al zes jaar de voorganger van een kleine kerk in New York. Vandaag de dag heeft die kerk ongeveer 80 mensen en een geschiedenis van 125 jaar waarin, zoals hij zegt, veel pijn verweven is.

Sinds hij deze rol op zich nam, helpt John hen om de pijn te verwerken, genade te ervaren en de impact ervan te ontdekken.

"Hij mist de schoonheid!"

John vertelde me over een jonge vrouw uit de kerk die bij hem thuis Bijbelstudie kwam doen. Haar vriend, met wie ze samenwoonde, werd gelovig, en de twee besloten, overtuigd door de Heilige Geest, om tijdens een vakantie in Florida in stilte te trouwen. Ze vertelden John over hun plannen.

Na afloop ontdekte haar vader, een van Johns diakenen, dat John ervan had geweten. Hij nam het niet goed op. De relatie tussen hem en John kwam onder spanning te staan en rafelde uiteen. "Het ergste", zei John tegen me, "is dat hij de schoonheid mist van wat Jezus in het leven van zijn dochter doet."

John belde zijn mentor, die zei: "Man, je hebt alles gedaan wat je kon doen." Daarna zei hij tegen John: richt je op de jonge lammeren. Niet op de oude verbitterde schapen.

'Jonge lammeren' tegenover 'oude verbitterde schapen'

Sommige mensen in je gemeente zijn er al tientallen jaren. Ze hebben ideeën over hoe dingen zouden moeten worden gedaan. Ze dragen het gewicht van oude wonden en oude verwachtingen met zich mee. En soms, niet altijd, zijn ze gestopt met bewegen. Ze hebben vrede gesloten met waar ze zijn, stagneren in hun groei, en bijna niets wat jij doet kan daar verandering in brengen.

Dit zijn de oude verbitterde schapen.

En dan zijn er de jonge lammeren: ze verlangen naar Jezus, zijn misschien nieuwe gelovigen, volgen Jezus actief en verlaten hun comfortzone.

Beide groepen bestaan in je kerk; geef ze niet evenveel energie.

Dit is een kwestie van rentmeesterschap. Je tijd en energie zijn niet onbeperkt. Waar je pastorale aandacht in investeert, is belangrijk. Dit advies geeft je geen toestemming om moeilijke mensen in de steek te laten.

Onthoud: voor iemand zorgen en je volledige visie op de bediening rondom die persoon organiseren, zijn twee verschillende dingen.

De vraag is waar je je opbouwende energie inzet: tot wie je preekt, in wie je investeert voor hun ontwikkeling en om wie heen je plannen maakt.

Richt die energie op de mensen die willen groeien, en je zult meer te geven hebben aan alle anderen.

De jonge lammeren zijn de plek waar die energie thuishoort.