Geef discipelschap prioriteit: Investeer beperkte tijd in mensen die actief reageren op genade, leren en vooruitgaan.
Blijf meelevend: Je richten op jonge lammeren betekent niet dat je gewonde gemeenteleden in de steek laat; predikanten kunnen zorg dragen zonder toe te staan dat weerstand de prioriteiten bepaalt.
Herken weerstand: Langdurige gemeenteleden kunnen onverwerkte pijn met zich meedragen die verandering beperkt, zelfs wanneer er vlakbij een betekenisvolle geestelijke vernieuwing plaatsvindt.
Het bericht kwam binnen terwijl Ben en ik aan het praten waren. Hij keek op zijn telefoon en lachte. De man die het had gestuurd, was een kersverse gelovige op huwelijksreis; zijn nieuwe vrouw was bij hem.
"Hij is een nieuwe gelovige. Hij en zijn vrouw hebben net samen hun ochtendoverdenking gedaan en wilden delen wat hij had gelezen. Wie doet dat nou op zijn huwelijksreis?"
De weg van dit stel naar het altaar was rommelig en spontaan... en zorgde er indirect voor dat Bens relatie met een van zijn langst dienende leiders stukliep.
Ben Johnston is al zes jaar hoofdvoorganger van een kleine kerk in Buffalo. Vandaag de dag telt die kerk ongeveer 80 mensen en heeft ze een geschiedenis van 125 jaar, waarin (zoals hij zegt) veel pijn is ingebakken.
Sinds hij deze rol op zich nam, helpt Ben hen om de pijn te verwerken, genade te ervaren en de impact daarvan te ontdekken.
"Hij mist de schoonheid!"
Ben vertelde me over een jonge vrouw uit de kerk die naar zijn huis kwam voor Bijbelstudie. Haar vriend met wie ze samenwoonde werd een gelovige, en de twee besloten, overtuigd door de Heilige Geest, om tijdens een vakantie in Florida in stilte te trouwen. Ze vertelden Ben over hun plannen.
Achteraf kwam haar vader, een van Bens diakenen, erachter dat Ben ervan had geweten. Hij vatte dat niet goed op. De relatie tussen de twee mannen raakte gespannen en verslechterde. "Het ergste", zei Ben tegen me, "is dat hij de schoonheid mist van wat Jezus in het leven van zijn dochter doet."
Ben belde zijn mentor, die zei: "Man, je hebt alles gedaan wat je kon doen. Mijn advies is om je te richten op de jonge lammeren. Niet op de oude, verbitterde schapen."
'Jonge lammeren' versus 'oude, verbitterde schapen'
Sommige mensen in je gemeente zijn er al tientallen jaren. Ze hebben ideeën over hoe dingen gedaan zouden moeten worden. Ze dragen het gewicht van oude wonden en oude verwachtingen met zich mee. En soms, niet altijd, zijn ze gestopt met vooruitgaan. Ze hebben vrede gesloten met waar ze zijn, stagneren in hun groei, en bijna niets wat jij doet kan daar verandering in brengen.
Dit zijn de oude, verbitterde schapen.
En dan zijn er de jonge lammeren: ze verlangen naar Jezus, zijn misschien nieuwe gelovigen, volgen Jezus actief en verlaten hun comfortzone.
Beide groepen zijn aanwezig in je kerk; geef ze niet evenveel energie.
Dit is een kwestie van rentmeesterschap. Je tijd en energie zijn niet onbeperkt. Waar je pastorale aandacht in investeert, is belangrijk. Dit advies geeft geen toestemming om moeilijke mensen in de steek te laten.
Onthoud: voor iemand zorgen en je volledige bedieningsvisie om die persoon heen organiseren zijn twee verschillende dingen.
De vraag is waar je je opbouwende energie inzet: tot wie je preekt, in wie je investeert voor hun ontwikkeling en om wie heen je plannen maakt.
Steek die energie in de mensen die willen groeien, en je zult meer te geven hebben aan alle anderen.
