“Bazı İnsanlara VERMEYİN Dedim” (ŞAŞIRTICI: Tanrı Yine de Sağladı)

Sign up for regular insights on how to pastor and lead better. Create a Free Account

İnsanları paraları konusunda İsa'ya güvenmeye teşvik etmeye o kadar alışmışım ki bunun BENİMLE başladığını unutuyorum. Ondalık vermeyi öğrettiğimizde amacımız Kutsal Yazılar'a sadık olmak mı, yoksa kilisemizin mali refahını güvence altına almak mı? Bu, üzerinde düşünülmesi gereken bir soru.

Key Takeaways

Cömertlik Ondalık Vermekten Üstündür: Eski antlaşmadaki ondalık verme uygulaması yerine Ruh'un yönlendirdiği cömertliğe öncelik verin. Tanrı her şeyden önce yürekle ilgilenir.

Önderlik Etmesi İçin İsa'ya Güvenin: Önderler, topluluk üyelerinin Kutsal Ruh'un yönlendirmesini izleyeceklerine güvenmelidir.

Yeni Antlaşma'da Verme: Yeni Ahit, belirlenmiş bir yüzdeye göre değil, kişisel kanaate dayalı gönüllü vermeyi öğretir.

Pastörler Tonu Belirler: Bir pastörün paraya karşı tutumu, kilisenin kültürünü ve topluluğun verme davranışını etkiler.

Bunu bir saniyeliğine gözünüzde canlandırın:

Bir çift sizinle görüşmek istiyor; faturalar altında eziliyorlar ve adamın işi kısa süre önce kapandığı için zorlu bir iş piyasasında iş arıyor. Kadın ise küçük çocuklarla evde ve son derece kısıtlı bir bütçeyle elinden gelenin en iyisini yapıyor.

Öyleyse Ne Kadar Vermeliler?

NOT: Bu durum benim başıma geldi... ve onlara kiliseye bağışta bulunmak zorunda OLMADIKLARINI söyledim. Dua eder ve İsa'nın onları bağış yapmaya yönlendirdiğini hissederlerse bu yönlendirmeyi izlemelerini söyledim. Ancak bağış yapmama konusunda tamamen özgür olduklarını da belirttim.

Bence birçok papaz bu tutum karşısında zorlanır. Ne de olsa bütçe baskısı gerçektir. Çalışanların maaşlarının ödenmesi gerekir. Hepimize aynı yol haritası verildi: banka hesabındaki para azaldığında, ondalık verme üzerine bir vaaz dizisinin zamanı gelmiş demektir.

Ben de bu gelenek içinde büyüdüm. Bir akıl hocam bana doğrudan bir soru sorana kadar bu anlayışın çözülmeye başladığını fark etmedim.

Ondalık verme hakkında vaaz ettiğinizde, amacınız Kutsal Yazılar'a sadakat mi, yoksa kilisenizin mali durumunu güvence altına almak mı?

Bu soru hızlıca verilecek bir cevaptan fazlasını hak ediyor.

Join The Community
Get tips and tools to make church admin quicker. So you can get more time for what matters most.

İsa, Ondalık Vermenin (Eski Antlaşma) Yerine Daha Zor Bir Şey Getirdi.

Ondalık, istisnası olmayan, brüt gelirin yüzde onu oranında zorunlu bir vergiydi ve Levililer kâhinliğini finanse etmek için tasarlanmıştı. Tanrı vaat edilen toprakları paylaştırdığında, Levi oymağı miras almadı. Toprakları yoktu. Görevleri, İsrail'in dört bir yanına dağılmış kâhinler olarak hizmet etmekti ve diğer on bir oymağın verdiği ondalık onların geçimini sağlıyordu; bu, belirli bir kâhinlik sistemi için oluşturulmuş yapısal bir ekonomik çözümdü.

Bu sistem artık yok.

Finanse ettiği kâhinlik de artık yok.

Yeni Ahit'in hiçbir yerinde ondalık verme emri yoktur. Hiçbir yerinde.

Joshua Gordon

İbrahim'in Melkisedek'e Ondalık Vermesi Ne Olacak?

Bazı papazlar bu noktada, Musa’nın yasasından yüzyıllar önce (Yaratılış 14:18-20) savaş ganimetlerinin onda birini Melkisedek’e veren İbrahim’i göstererek itiraz eder. Buna göre ondalık verme yasayı aşan bir uygulamadır. Ancak bu hikâyeye dürüstçe bakalım: İbrahim yalnızca bir kez ondalık verdi. Savaş ganimetlerinden. Çiftliklerinden, sürülerinden veya düzenli gelirinden değil.

 

Bu hikâyeyi seçici bir biçimde kullanmamızın, Kutsal Kitap’taki bir buyruktan çok mali güvenlik ihtiyacımızı ortaya koyduğuna inanıyorum.

Zorunlu ondalık vermenin yerini daha basit ve daha fazla şey talep eden bir uygulama aldı: Ruh'un yönlendirdiği, özgür iradeyle yapılan cömertlik.

Pavlus bunu 2. Korintliler 9:7'de açıkça ifade eder: "Herkes gönlünde niyet ettiği gibi versin; gönülsüzce ya da zorunluymuş gibi değil. Çünkü Tanrı neşeyle vereni sever."

Artık soru "Tanrı hangi yüzdeyi talep ediyor?" olmaktan çıkıp "Kutsal Ruh beni ne yapmaya yönlendiriyor?" sorusuna dönüşüyor.

Papazların Para Konusunda İsa'ya Güvenmesi Gerekir.

Kaygı içindeyken cömertlik hakkında vaaz edip bunun halkınızda daha fazla kaygıdan başka bir şey oluşturmasını bekleyemezsiniz. New Life Fellowship'teki papaz arkadaşım Ross Gilbert, eski yaklaşımı doğrudan şöyle ifade ediyor:

Kutsal Yazılar’a her ne zaman sizin hoşunuza giden ve insanları sizin istediğiniz şeyi yapmaya da yönlendiren bir yasa seçerek başvurursanız, bu kontroldür. Hepsi bu.

Share This Quote on:

More Articles

Papazların, Halklarının İsa'nın Yönlendirmesini İzleyeceğine Güvenmesi Gerekir.

Kürsünün arkasında taşıdığınız tutum, odaya hâkim kültürü şekillendirir. Bütçeyi bütün gücünüzle kontrol etmeye çalışıyorsanız, bunu dile getirseniz de getirmeseniz de halkınız bunu hisseder. 

Vancouver şehir merkezindeki Church Untitled'ın papazı Ryan Johnson, bunun ne kadar kolay açığa çıktığı konusunda dürüst davranıyor: 

Bu kaygıyı başkalarına yüklememeliyiz. ‘Siz vermezseniz, ben de aptal durumuna düşeceğim.’ Bunu asla açıkça söylemeyiz ama bazen iletişim kurma biçimimize bu şekilde yansır.

Share This Quote on:

Ross Gilbert bunu daha da ileri götürüyor: 

Tanrı'nın sizin paranıza ihtiyacı yok. Bunun ne anlama geldiğini biliyor musunuz? Buradaki bizlerin, New Life olarak, sizin paranıza ihtiyacı yok.

Bu ihmal değildir. Bu, Tanrı'nın bizim zorlamamıza ihtiyaç duymadan sağlayabileceğine duyulan güvendir.

İnsanlarımızın İsa'nın yönlendirmesini izlemeye istekli olduğuna güvenmeliyiz. Önden gitmek, topluluk önünde istemeden önce kişisel olarak vermek demektir. Bu, riski dağıtmak yerine üstlenmek demektir. Bu ay Ruh'un birini yüzde 10'dan daha az vermeye — hatta hiç vermemeye — yönlendirmesiyle gerçekten barışık olmak demektir. 

Bu küçük bir talep değil. Muhtemelen en büyüğü.

Joshua Gordon

Canınız acıyıncaya kadar vermeye ne dersiniz?

Vakıflar ve kilise kaynaklarının yönetimi üzerine vaazlarda suçluluk duygusunu tetikleyen en yaygın araçlardan biri fedakârca verme fikridir. Başka bir deyişle: “gerçek iman, canın acıyıncaya kadar vermek demektir.”

 

2. Korintliler 9:7, Pavlus’un okuyucularını ne vermeleri gerektiğine yüreklerinde karar vermeleri yönündeki teşvikini anlatır. S bazıları Ruh’un yönlendirmesine uygun olarak imkânları ölçüsünde verdi. Diğerleri ise yokluklarından verdi.

 

Mesele, bunun can acıtması gerektiği değil. Mesele şu: Kutsal Ruh size ne söylüyor?

 

Bu soru ancak insanların Tanrı’dan işitebileceğine gerçekten inanır ve güvenirseniz anlam kazanır. Sadece teoride değil, sonucun kontrolünü bırakabilecek kadar.

Tanrı Sadıktır.

New Life Fellowship'ı 2019'da kurduk. O zamandan beri her yıl bütçemizi tamamen karşıladık — ondalık verme diline, zorunluluğa veya baskıya başvurmadan.

Pastör Ryan Johnson'ın hikâyesi farklı görünüyor ama aynı çizgide ilerliyor. Birkaç yıl önce ekibi, Tanrı'nın kendilerini büyük bir bina projesine yönlendirdiğini hissetti — Vancouver'ın merkezinde, 10.000 metrekarelik bir alan.

Öngörülen maliyet 1,2 milyon dolardı.

Geleneksel yolları denediler: etkili kişilerle oturup görüştüler, hibeleri araştırdılar, kendi akıllarının bulabileceği her kanalı değerlendirdiler. Her yerde kapılar kapandı. Cemaatlerine şöyle dediler: 

Tanrı'nın bizi yönlendirdiğini hissettiğimiz yer burası. Siz de bunu görüyorsanız gelin, izleyin. Bunu bizim sözümüze dayanarak yapmayın; Ruh sizinle konuştuğu için yapın.

Ocak ayında, inşaat neredeyse tamamlanmışken ve hâlâ yaklaşık 250.000 dolar gerekirken Ryan ayağa kalktı ve kilisesine köprü kredisi almak için bankaya gitmeyeceklerini söyledi. Ertesi sabah, kendi ifadesiyle, "en büyük kırılganlık sonrası pişmanlık" duygusuyla uyandı.

Sonra çarşamba günü geldi. Beklenmedik şekilde 130.000 dolar hesaplarına geçti. Birkaç ay sonra, yeni mekân için kullanım iznini aldıktan sonraki bir saat içinde, isimsiz bir bağışçı kalan borcun tamamını karşılamak için aradı.

Ryan şöyle diyor: Tanrı bana bunun parayla ilgili olmadığını gösterdi. Parmaklarını bir saniyede şıklatıp bunu gerçekleştirebilir. Mesele şekillenme.

İki kilise. İki şehir. Birbirinden çok farklı iki koşul. Her ikisinin içinden de aynı çizgi geçiyor.

Para, Tanrı ve O'nun bize olan sadakati hakkında gerçekte neye inandığımızı açığa çıkarır. İnsanlarımızdan bütçelerine güvenmelerini istemeden önce, biz İsa'ya bütçelerimizle güvenmeliyiz.

Joshua Gordon
Joshua Gordon is a lay-pastor, author, and publisher at TheLeadPastor.com. Over the last two decades, Josh has worked closely with pastors and other christian leaders, helping them to sharpen and elevate their messages. Today, Joshua pastors at New Life Fellowship, a thriving church he helped plant in Cambridge, Ontario, Canada. Interested in being reviewed? Find out more here.
Follow the author:

You may also like