Een schaarstementaliteit kan angst, burn-out en een eindeloze drang om meer te doen aanwakkeren: Erkennen van de overtuiging dat “er niet genoeg is” is de eerste stap naar verandering.
Jezus voorziet in onze diepste behoeften: Wanneer we onze stress en onvervulde behoeften bij Hem brengen, vult Hij ons met Zijn leven en herinnert Hij ons eraan dat onze toereikendheid in Hem gevonden wordt.
Het is onze verantwoordelijkheid om trouw aan te bieden wat we hebben en God de resultaten toe te vertrouwen: Hij bepaalt wat succes is en kan onze nederige gaven vermenigvuldigen op manieren die wij niet kunnen voorzien.
De overtuiging dat Jezus genoeg is neemt uitdagingen niet weg, maar verandert wel de manier waarop we ze aangaan: Naarmate we leren vertrouwen op Zijn voorziening, neemt de druk af, groeit de vrede en keert de vreugde terug.
Lange tijd draaide mijn bediening op een stille, uitputtende aanname: er was niet genoeg.
Niet genoeg geld, tijd of vrijwilligers. Niet genoeg van wat ik die week het hardst nodig had. Ik liep dat niet rond te verkondigen, maar ik leefde wel zo. Elk begrotingsgesprek, elke openstaande plek voor een vrijwilliger, elke volle agenda, alles droeg een zacht, voortdurend gevoel van schaarste met zich mee.
Dat gevoel dreef me tot wanhoop. Ik zette alles op alles om de inkomsten te verhogen, meer mensen te werven en alles wat ik op papier kon verbeteren ook daadwerkelijk te verbeteren. Op zichzelf zijn die doelen prima. Samen werden ze een voortdurende drang naar meer en groter.
Ik besefte niet hoe diep die gedrevenheid zat totdat een paniekaanval me in het ziekenhuis deed belanden.
Ik kon niet langer doen alsof. De angst die ik met me meedroeg, het verlammende soort dat je tot in je slaap volgt, was de vrucht van een verhaal dat ik mezelf al jaren vertelde: niet genoeg.
In de afgelopen twaalf maanden heeft door pastorale begeleiding en veel gebed Jezus me uit dat verhaal geleid.
Vertrouwen op de toereikendheid van Jezus brengt hoop en herinnert ons eraan dat Gods voorziening genoeg is om de vrede te herstellen.
Deze passages zijn van grote betekenis geweest:
- Johannes 7:37-38. De stress, frustratie of druk die ik ervaar is DORST… wanneer ik met mijn dorst naar Jezus ga, vult Hij me vanbinnen, en stromen van levend water vloeien door mij heen.
- Efeziërs 2:8-10. Genade heeft me gered, en God heeft mijn goede werken van tevoren voorbereid. Ik stap een werk binnen dat Hij lang geleden heeft geregeld… Hij is de Meesterplanner, niet ik.
- Psalm 127:1-2. Als de Heer niet bouwt, is mijn arbeid vergeefs. Hij geeft zijn geliefden slaap, dus rust ik terwijl Hij verder bouwt.
- Johannes 6:5-13. God houdt ervan om (en blinkt erin uit) mijn nederig aangeboden tekort om te zetten in overvloedige oogsten. Hij bepaalt wat succes is. Dat is niet mijn verantwoordelijkheid.
- Kolossenzen 3:3-4. Ik ben gestorven en Christus is mijn leven. Mijn voorziening is een Persoon die in mij leeft, en Hij raakt nooit uitgeput.
Ik kan je geen formule geven. Het gebeurde meer als een langzame dooi dan als een plotselinge doorbraak. Maar ik leer hoe het eruitziet om leiding te geven vanuit het geloof dat ‘Jezus genoeg is’. De druk neemt af en de vreugde keert terug. Het werk is nog steeds zwaar, maar het verplettert me niet langer.
Ik begin zijn voorziening voor mij en voor onze kerk te zien. De tekorten zijn er nog steeds, maar ze zijn niet langer het luidste in de ruimte.
Ik heb dit niet volledig onder de knie. Maar ik ben op weg uit het verhaal van ‘niet genoeg’, en ik ben dankbaar dat Jezus Degene is die de leiding neemt.
