De aanwerving die de meeste voorgangers te laat doen…
Zes jaar geleden leidde ik in mijn eentje een bediening en groeide alles razendsnel… Ik liep bijna op mijn tandvlees en besloot dat het tijd was om een administratief assistent aan te nemen. Haar naam was Megan en ze was een redder in nood. Plotseling werkte ik met veel minder druk.
Het duurde echter niet lang voordat ik tegen een ander soort plafond aanliep… en ik nam iemand aan voor een ander soort rol: iemand die verantwoordelijkheid kon nemen voor het toezicht op medewerkers, systemen en de dagelijkse bedrijfsvoering.
Die aanstelling was het moment waarop ik het meest effectief bleek te zijn. Toen kwam er beweging in de zaken.
Kerken gebruiken verschillende namen voor deze rol:
Want more from The Lead Pastor?
Sign up for a free account to complete reading this article:
Have an account? Log In
- uitvoerend pastor
- pastor voor gemeentelijke ondersteuning
- directeur bedrijfsvoering
De titel verschilt per traditie en kerkelijke cultuur. In dit artikel gebruik ik ‘uitvoerend pastor’ – pas de terminologie aan zodat die bij jouw context past.
Het kernprobleem: iemand aannemen vanuit een burn-out
Onderzoek van Barna onder pastors brengt steeds dezelfde kloof aan het licht. Wanneer je pastors vraagt wat zij het meest betekenisvol vinden – preken en onderwijzen, mensen begeleiden in het geloof, leiders ontwikkelen – komen die antwoorden niet overeen met waar hun uren naartoe gaan.
Administratieve beslissingen, personeelsmanagement en de logistiek van evenementen vullen de agenda, ook al staan ze onderaan de lijst van zaken die volgens pastors voor hen belangrijk zijn.
Een uitvoerend pastor is geen wondermiddel.
De aanstelling lost het probleem niet op, omdat het probleem nooit duidelijk is gedefinieerd. De aanstelling vindt plaats VOORDAT de rol en het doel ervan duidelijk zijn omschreven. Zo gaat dat in zijn werk:
In veel kerken neemt de pastor meer organisatorische verantwoordelijkheid op zich dan één persoon zou moeten dragen. In het begin voelt dat beheersbaar, daarna wordt het veeleisend en uiteindelijk neemt het alles in beslag. De kerk gaat over tot het aannemen van een uitvoerend pastor... maar tegen de tijd dat die aanstelling plaatsvindt, draait de pastor op zijn laatste reserves.
De adviseurs van Vanderbloemen op het gebied van kerkelijk personeelsbeleid melden dat de meest voorkomende mislukking bij deze aanstellingen niet te maken heeft met kandidaten die onvoldoende gekwalificeerd zijn of slecht functioneren.
Al te vaak beginnen kerken aan hun zoektocht naar een uitvoerend pastor zonder duidelijk te weten waarnaar ze op zoek zijn.
Wanneer die duidelijkheid vanaf het begin ontbreekt, ontstaat er onenigheid:
- over de rol
- over de verwachtingen
- over wie waarover bevoegdheid heeft
De pastor wil verlichting. Er wordt iemand aangenomen om verlichting te bieden. Uiteindelijk komt er iemand die taken uitvoert zonder verantwoordelijkheid te nemen, en dat is iets heel anders.
Pastor, iemand aannemen vanuit een burn-out leidt tot reactieve beslissingen.
De psychologische valkuil: identiteit & delegeren
Onderzoek van Lifeway wijst hierop: wanneer het gevoel van eigenwaarde van een pastor verbonden is met de resultaten van de organisatie, brengt delegeren psychologische risico’s met zich mee. Als iemand anders verantwoordelijkheid neemt voor een deel van de bediening en het gaat mis, wat betekent dat dan? Voor veel pastors is het antwoord op die vraag schadelijk op een stille manier – het vertraagt de aanstelling en ondermijnt de relatie zodra de aanstelling heeft plaatsgevonden.
XPastor, dat kerken bij deze plaatsing begeleidt, trekt een duidelijke grens:
...Als je belangrijkste doel is om administratieve taken van je bord te krijgen, zoek je een kantoormanager of administrateur. Dat is een legitieme aanstelling – maar het is een andere aanstelling, met een andere reikwijdte en andere verwachtingen dan bij een uitvoerend pastor.
Een uitvoerend pastor neemt verantwoordelijkheid voor de organisatorische laag.
Personeelsmanagement, operationele systemen, interne besluitvorming – zij beheren de machine, zodat jij leiding kunt geven vanuit de rol waartoe je geroepen bent. Dat is een echte partner in leiderschap, niet slechts een bekwamere assistent.
Het verwarren van deze twee rollen is een zeer veelvoorkomende bron van frustratie. Wees duidelijk over welke van de twee je nodig hebt!
4 tekenen dat je je grens hebt bereikt
Wanneer de organisatorische last het pastorale werk van je wegneemt, ben je op dat punt aangekomen. Er bestaat geen formule voor dat precieze moment. Let wel op de volgende factoren:
* Operationele eisen verdringen je voorbereiding op de preek
* Personeelskwesties putten je pastorale energie uit
* Je vermogen om na te denken over de richting van de kerk is vervangen door het beheren van waar de kerk vandaan komt
Wat een echte leiderschapspartner betekent
Wanneer je de juiste persoon vindt en die persoon echte verantwoordelijkheid geeft – niet voor taken, maar voor de organisatorische laag – begint iets wat je kwijt was terug te komen:
- Preken worden scherper omdat de voorbereidingstijd beschermd is
- Gesprekken met mensen worden pastoraal
- Je hebt ruimte om over de toekomst na te denken
De juiste aanstelling vermindert jouw onmisbaarheid niet. Ze vergroot je effectiviteit in wat alleen jij kunt doen.
Maak die keuze vanuit helderheid, niet vanuit een crisis. Weet wat je overdraagt. Vind iemand die het wil beheren, niet iemand die er alleen bij wil helpen.